Kuşlar uçuyor. ''
(Cemal Süreya)
---
Hangimizin hayatı hangimizden uzun hangimizden kısa bilemiyoruz. Hangimiz gençliğimizi ne kadar yaşayabileceğiz bilemiyoruz. Yarın var mı, güneş doğacak mı onu bile bilemiyoruz.
Zaman akarsu misali geçip giderken, ömür kum taneleri gibi avuçlarımızdan kayıp gidebilecekken; nedendir kıymet bilmememiz?
En ışıltılı, kıpır kıpır olması gereken çağlarımızda hayatı kendimize zindan etmemiz?
Güneşler doğdurmak yerine başımızın üzerinde kara bulutlar gezdirmemiz?
Sevginin pamuk şekeri gibi yumuşaklığına sığınmak varken öfke ateşleri içinde yanmamız?
Bir bahar dalında baharın tatlı sıcaklığını iliklerine kadar hissedebilmek varken yüzümüzü ayazlara döndürüp ellerimizi soğukta çatlatıp kanatmamız?
Anlamak için hayatın, yaşamanın, nefes alabilmenin, bir başka yüreğe nefes aldırabilmenin, sevmenin, sevilmenin kıymetini ve güzelliğini; ille de kaybetmek üzere olmamız mı gereklidir sahip olduklarımızı?
Oysa hayat çok kısa.
Kuşlar uçup gidecek bile şimdi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder