İnsan prensipleri ile yaşar. Prensiplerinden taviz verdiği an, kendisinden çıkmış demektir. Bir çorap söküğü gibi; taviz tavizi doğurur çünkü.
Sınırlarımız olmalı bu yüzden. Bizi biz yapan, kendimize saygımızı koruyan, torba gibi büzemediğimiz ağızların karşısında dimdik durabilmeyi sağlayan..
Rahat bir vicdanın huzurunu, beş duyu ile algılanan hiçbir şey veremez.