yazıldı o kahrolasıca denilerek bakılan ellerden.
Yine de paramparça oluşu seyretmek hiç bu kadar zevkli olmamıştı.
İthaf edilmedi, edilemedi kimselere.
Günü geldiğinde gerçekleşen kehanet gibi, gider bulur sahibini ve öldürürdü.
Bu, şefkatti ya da korku...
Derinlerinde yüzülse de yalanların, izin verilmedi ne kıyıya yanaşmaya
ne de tamamen dibe batmaya.
Çırpınışlar...
Balıklar hafızalarından olması gerektiği gibi saniyelerle yarışarak sildiler bu çağrıyı,
dalgalar olanca gücüyle uzaklaştırdı canlı olan her şeyden bu vahşi manzarayı.
Mezar sahibini ararken, yalnız sahip bilmeliydi işin aslını.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder