Birine güvenmek için onu iyi tanımamız gerektiğini sanıyoruz. Tanımak için çokça zaman geçmesi gerektiğini.. ve bu yüzden güvenin zamanla oluştuğunu..
Birkaç günde, birkaç ayda insan tanınabilir mi? Birkaç yılda? Ya onlarca yılda? Öyleyse o geçmesi gerektiğini sandığımız çokça zaman geçtikten sonra tanıyamadığımızı bir anda anladıklarımız neyin nesi?
Güven tanımaya, tanımak zamana bağlıyken; güvenmek de dolayısıyla geçen zamanın uzunluğuna bağlı olsaydı oluşması yıllar alırken yıkılması saniyelerle ifade edilmezdi. Güven, koşullu ve anlık oluşan bir bağ oldu günümüzde. Günden güne,kişiden kişiye,menfaatlerimize,çatlak psikolojilerimize göre değişen,varlığından yokluğundan emin olunamayan.. Emin olduğumuz tek bir şey var ki, o da güvenme isteğimiz. Hepimiz bir yerlerde birilerine koşulsuz güvenmek istiyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder