yokluk mu? varlık mı?

Yokluk, varlıktan sonra gelir; sözlükte bile. Sanarız ki bir şeyin yokluğunun hissedilebilmesi için önce var olması, varlığının tadılması gereklidir. Değil mi ya, var olmayanın yok olabilmesi olanaksızdır. Varlığı kaybeder, sonra tadarız yokluğu.
Sorgulamak lazım öyleyse, ya biz yanlış yönden okumaya başlamışsak? Çoğu zaman bitiş sandıklarımızın başlangıç olması gibi, sözlüklerin sonu da aslında başıysa? "Son" diye adlandırdıklarımız "ilk" ise? Ya varlıktan önce geliyorsa yokluk?
Yoklukta bulunabilir mi varlık?
Yokluğu tadıp yoklukta kaybolup da gün gibi doğan, gün ışığı gibi ısıtan varlık..