ne kadar bilirsek o kadar da yanılırız

Ne kadar bilirsek, ne kadar şey öğrenirsek o kadar kültürlü olacağımızı, o kadar da kendimizi geliştireceğimizi sanıyoruz. Her şeyin azı da fazlası da zarar olduğu gibi, bilginin de azı da fazlası da zararlı olabiliyor. Bunların başında da psikoloji geliyormuş. Psikolojiyle ilgilenmek zevkli, araştırmak güzel ama ne kadar çok şey bilirsek o kadar kendimizi irdelemeye başlıyormuşuz:

''Küçüklüğümden beri çok sinirliyim, anksiyetem mi var?''
''Düşüncelerimi toplayamıyorum acaba bende düşünce bozukluğu mu var?''
''İçimde konuşan birisi var, şizofren miyim?''
''Çizgisiz kağıda düz yazamadığım zaman silip silip baştan yazıyorum, acaba OKB'li miyim?''
''Bir mutlu bir mutsuzum acaba manik depresif psikoz muyum?''

Belki sinirli bir yapınız var.
Belki bugünlerde çok yoğunsunuz ve düşüncelerinizi toplamakta zorluk çekiyorsunuz.
Aslında herkesin içinde konuşan bir ses var siz de bugünlerde olayları fazlaca değerlendiriyorsunuz.
Sadece biraz fazla mükemmelliyetçisiniz, kağıdınızın da kusursuz olmasını isteyebiliyorsunuz.
Çağın değişken dünyasında gün içinde mutluluk ve mutsuzluk oranınız değişebilir doğal olarak.

Tam da tersi eğer ortaokul yıllarınızdan beri evlilik, çocuk ve aile yapısı üzerine araştırmalar ve okumalar yaptığınızı söylediğinizde de ''yanımda aile terapisti olarak çalışabilirsin'' gibi bir teklif de alabiliyorsunuz.

Bilmek güzel şey fakat sahip olunan bilginin bizi nereye götüreceğini kendimiz kontrol etmek zorundayız.

(bir psikologla konuşmamdan alıntıdır)


Fb:
https://www.facebook.com/notes/esranur-y%C3%BCksel/ne-kadar-bilirsek-o-kadar-da-yan%C4%B1l%C4%B1r%C4%B1z/10151715557333092