Özenle çizdiğiniz karakalem resminizin bir silgiyle yavaş yavaş silindigini düşünün. Desenleriniz anlamli şekillerinden çıkacak; karmaşik,silik,bulanik bir hale gelecek. Sildikçe bembeyaz kağıdı da elde edemeyeceksiniz. Hem resminizden hem silginizden hem kagidinizdan olacaksiniz. İşte biz de maneviyatımızı,manevi degerlerimizi kaybettikçe kendimizi kaybediyor, yavaş yavaş silik,bulanık bireylere dönüşüyoruz. Bizimle birlikte hayattaki anlamlı desenler de anlamini yitiriyor. Hem huzurumuzdan hem ruhumuzdan hem insanligimizdan oluyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder